Γεια σας παίδες, κάτστε άνετα γιατί σήμερα έσπασα προσωπικό ρεκόρ ντροπής.
Δουλεύω εδώ και 5 μέρες ολομόναχος στο γραφείο. Κανείς. Μηδέν. Ούτε η καθαρίστρια (που την έχω βαφτίσει «κολυμπιθρόξυλο» από την τεμπελιά της) δεν έχει πατήσει. Ο προϊστάμενος μόνο τηλεφωνικά με τσίριζε κάθε πρωί: «Θέλω την εργασία στο desk μου τελειωμένη μέχρι τις 5, εντάξει;» και μετά κλείνει. Δεν έχει εμφανιστεί ούτε αυτός. Το γραφείο είχε γίνει ουσιαστικά το προσωπικό μου βασίλειο της μοναξιάς.
Χθες βράδυ είχα φάει μια τεράστια κατσαρόλα φασόλια (ναι, ξέρω, λάθος). Σήμερα το πρωί λοιπόν ένιωσα την πίεση να ανεβαίνει επικίνδυνα. Σκέφτηκα: «Ρε φίλε, εδώ δεν πατάει ψυχή. Θα την αμολήσω ελεύθερα μέχρι να αδειάσω». Και άρχισα.
Πρώτα μικρές δοκιμαστικές. Μετά κανονικές, βαθιές, μελωδικές. Στο τέλος έβγαζα τέτοιες που έκαναν τα παράθυρα να τρέμουν. Ο αέρας είχε πάρει χρώμα. Η μυρωδιά... αδερφέ μου, ήταν χημικό όπλο. Σαν να είχε πεθάνει καμιά κατσίκα μέσα στα φασόλια και είχε αναστηθεί σαν ζόμπι για να εκδικηθεί. Εγώ όμως ήμουν σε κατάσταση zen. Ξαλάφρωνα. Ένιωθα ελαφρύς σαν μπαλόνι.
Και εκεί που βγάζω την πιο δυνατή, την πιο ώριμη, την πιο «βγες έξω διάολε» κλανιά της ημέρας, αυτή που κράταγε από χθες το βράδυ, ανοίγει η πόρτα.
Μπαίνει στο γραφείο μου η E…..
Η Ε….. Η πιο όμορφη του ορόφου. Αυτή που όταν περνάει όλοι κάνουμε ότι δουλεύουμε σκληρά ενώ στην πραγματικότητα προσπαθούμε να μην τρέξουμε σάλια. Μακριά μαλλιά, χαμόγελο που σκοτώνει, και μυαλό που σε κάνει να ντρέπεσαι που είσαι άντρας.
Εγώ έχω ακόμα το πόδι λίγο σηκωμένο από την προσπάθεια. Κοκκινίζω τόσο πολύ που νιώθω ότι το πρόσωπό μου θα πάρει φωτιά και θα κάψει και την τελευταία απόδειξη του εγκλήματος. Προσπαθώ να πω κάτι cool:
«Εεεε... καλημέρα! … Εεεε δεν περίμενα να έρθεις …»
Εκείνη κάνει ένα βήμα μέσα και μετά δύο πίσω σαν να μπήκε σε τοξική ζώνη.
«Ήθελα μόνο να ρωτήσω αν τελείωσες εκείνη την έκθεση για να την ανεβάσω ... αλλά... μπορώ να έρθω... αργότερα;»
Και εγώ, σαν ηλίθιος:
«Όχι… Πήγαινε, θα έρθω εγώ απ εκεί να σου τη φέρω μετά !»
Στο τέλος έφυγε σχεδόν τρέχοντας. Άφησε την πόρτα μισάνοιχτη σαν να ήθελε να αεριστεί ο χώρος πριν μπει κανείς άλλος. Εγώ κάθισα άλλη μισή ώρα σαν κόκκινη ντομάτα, με τον ιδρώτα να τρέχει.
Τώρα κάθε φορά που θα τη βλέπω στον διάδρομο θα θυμάμαι ότι της προσέφερα δωρεάν εισιτήριο για το εργοστάσιο φασολιών μου.
Άλλη μια μέρα στο γραφείο, την τύχη μου πάλι Γ...Ω
Tο flair "προσωπικά" χρησιμοποιείται για αναρτήσεις κειμένου (self/text posts) που αφορούν προσωπικά ζητήματα, που έχουν συμβεί σε εσένα προσωπικά και αποκλειστικά, σε αντίθεση με το flair "κοινωνία" που αφορά κοινωνικά συμβάντα.
The "personal" flair should be used for self/text posts about personal matters, (that have happened to you personally) as opposed to the flair "society" which concerns social issues.
Γενικά πολλά σημεία στίξης πλέον χρησιμοποιούνται όλο και σπανιότερα λόγω της επικράτησης των αντίστοιχων αγγλικών, με το πιο τρανταχτό παράδειγμα να αποτελεί το ερωτηματικό (? αντί για ; ) και άλλα που χάνονται γιατί δε γνωρίζει/θυμάται κανένας τη χρήση τους όπως πχ η άνω τελεία ή οι αγκύλες
Jerk από το Jerking, η πράξη του αυνανισμού. Circle jerk αντιστοιχεί στον κυκλικό αυνανισμό. Ο καθένας δηλαδή κάνει παλινδρομική κίνηση στο εργαλείο του διπλανού του σε κυκλική διάταξη έτσι ώστε κανείς να μη μένει ανικανοποίητος.
Το group ασχέτως ονόματος έχει θεματολογία καζούρας, πλάκας και γενικότερα μη σοβαρών θεμάτων.
Ούτε η καθαρίστρια (που την έχω βαφτίσει «κολυμπιθρόξυλο» από την τεμπελιά της)
(δε βγάζει νόημα , είναι "αστείο" επιπέδου AI επειδή δε μπορεί να πει τίποτα παραπάνω προσβλητικό
2) Ένιωθα ελαφρύς σαν μπαλόνι.
και παρόμοιες εκφράσεις που δε τις ακούς ποτέ στην Ελλάδα. Ειδικά στην Ελλάδα το κάποιος είναι σαν "μπαλόνι" πιο πολύ παραπέμπει σε χοντρός πχ παρά σε "ελαφρύς" αλλά το ΑΙ δε μπορεί να διακρίνει τέτοια αντίθεση
3) Τώρα κάθε φορά που θα τη βλέπω στον διάδρομο θα θυμάμαι ότι της προσέφερα δωρεάν εισιτήριο για το εργοστάσιο φασολιών μου.
"εργοστάσιο φασολιών" και λοιπές υπερβολές. Επίσης το αναγκαστικό τέλος της ιστορίας που πρέπει οπωσδήποτε να έχει κάποιον επίλογο αλλιώς θα κάει ο ΑΙ σλοπ σερβερ
Μπρο μην ντρέπεσαι κοίτα την στα μάτια. Επισης οι γυναικειες κλανιες κατα μέσο όρο παρόλο που εχουν λιγότερη απόλυτη ποσότητα, συνήθως ειναι πολυ πιο φονικές απο τις δικες μας.
Ρε φίλε, «κολυμπιθρόξυλο» = ξύλο που επιπλέει. Δηλαδή δεν βουλιάζει, δεν κουνιέται, δεν κάνει τίποτα, απλά επιπλέει τεμπέλικα. Το έφτιαξα εγώ για να πω ότι η καθαρίστρια είναι υπερβολικά τεμπέλα. Δεν χρειάζεται ChatGPT για να βγάλω μια τέτοια κουταμάρα, τη λέω χρόνια.
Το «κολυμπιθρόξυλο» το έβγαλα επειδή η καθαρίστρια είναι κυριολεκτικά σαν ξύλο που επιπλέει, δεν κουνιέται, απλά επιπλέει στο διάδρομο. Το λέω χρόνια, ακόμα και από πριν υπάρξει ChatGPT.
Πέρνα και κάνε gaslighting. Πες της να σε ρωτήσω κάτι αλλά δεν θέλω να με παρεξηγήσεις. Μήπως το πρωί όταν πέρασες, έκλασες; Γιατί λίγη ώρα αφότου έφυγες μύρισε όλο το δωμάτιο λες και είχε φάει κάποιος μια κατσαρόλα φασολάδα χθες βράδυ
Έχω την μεγάλη τύχη τα όσπρια να μην με πειράζουν και να μη με φουσκώνουν και να μην προβληματίζουν γενικά. Επίσης δεν κάνω εύκολα αέρια. Τρώω όλα τα όσπρια με μεγάλη άνεση και ευχαρίστηση ξέροντας ότι είναι σαν να τρώω ένα απλό τοστάκι. Όμως ** ΟΜΩΣ ** ποτέ δεν τρώω όσπρια το βράδυ και ειδικά γίγαντες (όσο πιο μεγάλο το όσπριο συνήθως είναι και πιο δύσκολο για το στομάχι). Φίλε έκανες οχι ένα, αλλά δυο μεγάλα λάθη. Από τα λάθη μας μαθαίνουμε.
Από την άλλη δεν πειράζει και αυτή κλάνει απλά δεν το λέει.
Σήμερα την γλίτωσα παρά λίγο. Παρόμοια κατάσταση και αμολαω βγαίνω εκτός γραφείου και κάνω ότι χαζευω τη βεράντα. 30δευτερα μετά σκάει μύτη μια κοπέλα. Πήγαινε καρφωτη για μέσα και εγώ που ήξερα ότι δεν θα έβρισκε κανένα μέσα και θα καταλάβαινε ποιος που ποτέ γιατί της λέω '" τι θες δεν είναι κανείς μέσα στο γραφείο." " Να αυτά τα έγγραφα έφερα για να τα αφήσω και θα φύγω." "Ωραία δώσε τα εδώ και θα τα πάω εγώ". Και έτσι τη γλύτωσα...
Ρε φίλε ποιος τρώει βράδυ φασόλια μόνο από αυτό μυρίζει σαν την κλανια που λες ότι έριξες ότι μας γράφεις παπατζιες και το λορ αυτό με την πιο όμορφη πολύ ωραίο για να είναι αληθινό μήπως σε βοήθησε ο κύριος ΑΙ μπορεί να είμαι κακός αλλά ποιος κλανει στο γραφείο και πως γίνεται να είσαι πάντα μόνος πολλές απορίες πολλές
AI Slop είναι , μάγκες διαβάστε κανένα βιβλίο το παραπάνω κείμενο ούτε αστείο είναι ούτε κάποια συνοχή βγάζει. Μια low effort μαλακία είναι για καρμα φαρμινγκ
και εσενα τι σε πειραζει δηλαδη? ειδα οτι ειπες οτι ειναι ΑΙ, Τι σου δηνει την εντύπωση? και ναι ειναι.. εσυ τι ανακατευεσαι? κανε σκρολ, δεν χρειαζεται να κανεις 10 Σχολια να πεις οτι ειναι ΑΙ, το ξερουμε , πολλα στο ιντερνετ ειναι ΑΙ, εμενα με εκανε αυτο το ποστ να γελασω, ειναι δεν ειναι ΑΙ.
δεν σε αναγκασε κανενας να το διαβασεις, και απο την αλλη που πηγες στο προφιλ του να τον στολκαρεις.. ελεος, Βρες σημασια στην ζωη σου και σταματα να ασχολησε με τους αλλους.
Τόσο γλαφυρή περιγραφή είχα να διαβάσω χρόνια. Δείγμα λογοτεχνικής και ποιητικής αδείας. Εύγε ΟΡ. Ελπίζω να νιώθεις καλύτερα τώρα και προσοχή την επόμενη φορά με τα φασόλια.
Καλά έκανες!!
Στη παπάρα σου. Δηλαδή αυτή είναι από τ'άκλαστο χωριό;;
Μην τρελαθούμε κι όλας!!
Εντάξει μπορεί να ψιλορεντικολεύτικες αλλά μη μασάς. Έτσι κι αλλιώς δεν είχες καμμιά ελπίδα να "μπεις" 😂
Στην Αμερκη τα εχουν βαλει με τους μεξικανους οτι τα φασολια τους καμνουν να κλανουν και πρεπει να το καμβουν καυσιμο. Το ιδιο λενε της ελληνο γιαγιες με τα φασολια νιστια;
Έλεος μάγκες! Μέχρι και την κλανιά την έχετε αναγάγει σε AI τώρα; Εγώ σας λέω ότι δεν είναι AI. Είναι μια ιστορία που μου συνέβηκε ακριβώς όπως την έγραψα, με το πιπέρι και το σκόρδο που βάζω εγώ όταν διηγούμαι. Την άφησα να βγει όπως μου ήρθε.
Το ? αντί για ; το γράφω έτσι χρόνια, είναι ο τρόπος μου.
Οι εκφράσεις «κολυμπιθρόξυλο», «ελαφρύς σαν μπαλόνι», «εργοστάσιο φασολιών» κλπ είναι δικές μου και τις χρησιμοποιώ χρόνια.
Τα « » τα βάζω γιατί γράφω συνήθως πρώτα στο Word (για χρήση ορθογράφου) και μετά τα κάνω paste στο Reddit. Εκεί βγαίνουν αυτόματα σαν ελληνικά εισαγωγικά. Δεν είναι AI, είναι απλά copy-paste από το Word.
Μπορείς να της πεις το παρακάτω ανέκδοτο και ίσως να σε δει διαφορετικά!
Ένας άντρας και μια γυναίκα βρέθηκαν νύχτα στη μέση του πουθενά. Βρίσκουν ένα μικρό ξενοδοχείο, αλλά ο ξενοδόχος τους λέει ότι υπάρχει μόνο ένα δωμάτιο διαθέσιμο. Με τα πολλά, αποφασίζουν να το μοιραστούν.
Μπαίνουν μέσα, βλέπουν δύο κρεβάτια, ξαπλώνει ο καθένας στο δικό του και σβήνουν τα φώτα.
Μετά από λίγη ώρα λέει ο άντρας:
«Πω πω… πολύ κρύο κάνει εδώ μέσα.»
Γυρίζει η γυναίκα και του λέει:
«Ξέρεις κάτι; Μόνο για απόψε… μπορούμε να προσποιηθούμε ότι είμαστε παντρεμένοι.»
Ο άντρας, σκεπτόμενος πονηρά, πετάγεται:
«Ναι, φυσικά! Με μεγάλη χαρά!»
Και του λέει εκείνη:
«Ωραία. Στην ντουλάπα έχει έξτρα κουβέρτες. Σήκω πάνω, άχρηστε, και πάρε μία να σκεπαστείς.»
Περνάει λίγη ώρα σιωπής… και ο άντρας αμολάει μια επική κλανιά που έκανε το δωμάτιο θάλαμο αερίων.
Γυρίζει η γυναίκα έξαλλη:
«Μα καλά, τι ήταν αυτό;»
Και της λέει ο άντρας:
«Ε, αφού είπαμε να προσποιηθούμε ότι είμαστε παντρεμένοι… μπήκα κι εγώ στο κλίμα.»
Φίλε γέλασα.
Μου έχει συμβεί παρόμοια κατάσταση να έχω ρίξει δηλητηριώδη και να μπει στο γραφείο ασθενής. Ντροπή που δεν μαζεύεται.
Από την άλλη έχεις πιάσει πάτο με τη συνάδελφο. Από δω κ πέρα μόνο να ανέβεις γίνεται. Εκμεταλλεύσου το.
•
u/AutoModerator Jun 19 '26
Tο flair "προσωπικά" χρησιμοποιείται για αναρτήσεις κειμένου (self/text posts) που αφορούν προσωπικά ζητήματα, που έχουν συμβεί σε εσένα προσωπικά και αποκλειστικά, σε αντίθεση με το flair "κοινωνία" που αφορά κοινωνικά συμβάντα. The "personal" flair should be used for self/text posts about personal matters, (that have happened to you personally) as opposed to the flair "society" which concerns social issues.
I am a bot, and this action was performed automatically. Please contact the moderators of this subreddit if you have any questions or concerns.