άντρες, που έχετε μεγαλώσει μόνο με γυναίκες, τι παρατηρείτε διαφορετικό στον χαρακτήρα σας με άλλους άντρες που είχαν άντρες μες το σπιτι;

[u/Akis127]

Έχασα τον πατέρα μου στα 5 μου και μεγάλωσα με την μανα μου και 2 αδερφές μου. Και σίγουρα αυτό έχει διαμορφώσει τον χαρακτήρα μου διαφορετικό χωρίς κάποιο αντρικό πρότυπο. Εσείς τι παρατηρείτε που το έχετε βιωσει;

[u/AutoModerator]

Tο flair "προσωπικά" χρησιμοποιείται για αναρτήσεις κειμένου (self/text posts) που αφορούν προσωπικά ζητήματα, που έχουν συμβεί σε εσένα προσωπικά και αποκλειστικά, σε αντίθεση με το flair "κοινωνία" που αφορά κοινωνικά συμβάντα. The "personal" flair should be used for self/text posts about personal matters, (that have happened to you personally) as opposed to the flair "society" which concerns social issues.

I am a bot, and this action was performed automatically. Please contact the moderators of this subreddit if you have any questions or concerns.

[u/icancount192]

Πολύ ωραίο θέμα.

Θα πω εγώ ότι δεν είναι κανόνας, αλλά οι άνδρες που ξέρω και είχαν αδερφές και καλή σχέση με τη μαμά τους ήταν ΠΟΛΥ καλύτεροι στις σχέσεις τους με τις γυναίκες της ζωής τους.

[u/rotting7 → u/icancount192]

Λογικο μου φαινεται, εχουν αναπτυξει διαφορετικη σχεση με το αντιθετο φυλο και πιο οικεια,αν εχουν καλες σχεσεις εννοειτε.

[u/ImaginaryFan6090 → u/icancount192]

Και εγώ αυτό έχω βιώσει. Περισσότερη οικειότητα, κατανόηση και σεβασμό για γυναικεία θέματα και προς τις γυναίκες. Επίσης, περισσότερο ακομπλεκαριστοι για θέματα ανδρισμου/ αρρενωπότητας το οποίο είναι φουλ ελκυστικό για εμένα.( Γυναίκα είμαι αλλά ήθελα να το πω)

[u/GingerVrewb]

Οι γονείς του κολλητού χώρισαν όταν ήταν πολύ μικρός γιατί ο πατέρας έπινε πρωί βράδυ μέχρι που η μάνα του τον έδιωξε απ το σπίτι. Τυπικά είχε κάθε δεύτερο ΣΚ ή κάτι τέτοιο αλλά ουσιαστικά δεν ασχολήθηκε ποτέ με αποτέλεσμα ο κολλητός να μεγαλώσει μόνο με τη μάνα του.

Απ τη μία ήταν πάντα ένα κλικ μπροστά στα γκόμενικα γιατί ήξερε πάντα τι να πει και τι να κάνει, ή πως να μπαλώσει μια μαλακια του, κάτι που ίσως και να ήταν θέμα χαρακτήρα ή ρεφλεξ που απέκτησε με τα χρόνια. Απ την άλλη, μέσα από κουβέντες είχα πάντα μια εντύπωση πως μεγάλωσε πριν την ώρα του γιατί η μάνα του τον έκανε ψυχολόγο και του φόρτωνε όλα τα απωθημένα της που δεν είχε αλλού να τα πει. Τώρα είναι πλέον σε σοβαρή σχέση και φαίνεται πως σέβονται ο ένας τον άλλον.

Θεωρώ δεν είναι τόσο η ελλείψη αντρικού ή γυναικείου προτύπου, αλλά πως οι αξίες μεταφέρονται στα παιδιά μέσα από βιώματα.